Welatparez.com 

Rêvebirên Kongra Gel kî ne? Bi nav van kesên ku rêvebiriya Kongra Gel dikin ji hêla dost û neyaran ve tê nasî, bi taybetî rêxistinên istixbarata Tirk, lê mirov nikare bibêje ku gelê Kurd van kesan baş dinase.

Tu tiştek PKK´ê nîne ku ji hêla dewletên heremê û istixbarata Tirk ve neyê zanîn. Di serî de PKK û berdewama wî Kongra Gel di bin navê hevalbendiyê de ji dewletên wek Îran, Iraq û Siryê re bi rêkûpêk raporan birêdikin. Di têkilyên bi istixbaratên van dewletan re, navên qadroyên helbijartî daxil, hertişt dihat pêşkêşkirin.

Gora çeng generalên Tirk, yên teqawid, di dema şerê gerilla da istixbarat girtina wan ya di derbarê PKK´e de gelek bi sînor bi ye. Lê belê piştî ku serokê PKK´e tê girtin, rewş diguhure. Abdullah Ocalan tu texsîrî nekiriye ku hemû zanyariyên xwe bide rayedarên dewleta Tirk. Hemû pirsên rayedarên istixbarata Tirk bersivandiye, heta bi nirxandinên xwe perspektiv daye dewletê. Serokê PKK´ê bi dilxweşê û dilgeşiyê her tiştên ku zanibiye gotiye, heta tiştên ku di heşê wî de nebiye, wek pêwistiyên berpirsiyariya xwe, bi raporek dawi temam kiriye û pêşkêşê rayedarên dewletê kiriye. Abdulah Ocalan, di binçav de, ne bes di derbarê PKK´de tenê, di derbarê hemû rêvebirên rêxistinê de bi rengeki fireh zanyarî daye. Endamên Konseya Serokatiyê û hinek endamên lijna (kommite) navendi ya partiyê bi berfireh hatine nirxandin; kêmasî, çewtî, rewşa wan ya ruhî (psikolojik) û hunerên wan bi rengekî balkêş hatiye pêşwazikirin ji rayedarên dewletê re. Serokê PKK’ê bi hêrsa xwe ya ku nikaribiye lê hemberê rayedarên (sorgu ekibi) istixbaratê di berxwe bide, bê sînor êriş û heqaretan tîne ser hemû sazî û rayedarên rêxistinê.

Nirxandinên Serokê PKK´ê, piştî ku hate girtin, di kontrola rêxistina istixbarata Tirk re derbas dibe, dawi tê weşandin. Raporên ku Kongra Gel pêşkêşê Abdullah Ocalan dike, yekemîn car di kontrola rayedarên istixbaratê re derbas dibe, dawî digihije Ocalan. Talimat (emir) ên ku ji Ocalan tên birêkirin ji Kongra Gel re jî, ji hêla istixbaratê ve tê nirxandin, analîzên wan tên kirin û tedbîrên wan tên sandin, dawî ji Rêvebirên Kongra Gel re tên şandin.

Dewleta Tirk bi rêya vî metodê agahî digre û hemû ewlekariyên li dijê xebata Kongra Gel distîne. Rewşa Kongra Gel ne cuda ye ji dîlekî (esir) ku 24 saetên wî di bin çav da ye. Abdulah ocalan ê ku dîl ketiye destê dewleta Tirk, bi vê hawayî PKK ê ji xwe re kiriye dîl; hemû derfetên serkeftinê ji holê helaniye.

Kongra Gel ji ber rewşa Ocalanî buye dîl ê dewleta Tirk. Mimkin nîne ku PKK di bin şert û zurifên esaretiyê de misyon û fonksiyona xwe bi cih bîne. Ne Abdullah Ocalan, ne dewleta Tirk rê dide. Dewleta Tirk bi destê Ocalanî îrada PKKê desteser kiriye.

Rêxistinekî ku di çiyayan de hatiye hepskirin, irada wê ji destê wê derketiye nikare bibe mixatib ji dewleta Tirk re. PKK´a ku ji bo azadiyê bi çiyan ket, ji hêla Ocalan de hatiye dîlgirtin. PKK´yê ku di çiyan de dîl ketiye, meşrutiyeta xwe winda kiriye û gelê Kurd bê mixatib hîştiye. Yek rê li pêşiya gerillayên ku di çiyan de îrada wî hatiye desteserkirin maye, ew jî rûmeta xwe biparêze. Gerillayên ev roj, ne ew gerilla ye ku ji bo azadiyê şer dikir, ji ber ku gerilla ev roj buye koma dîlên ku îrada wan qeydik lêketine. Li tu cihek dinê nehatiye dîtin ku dîl wek mixatib hatine girtin ku PKK di bin van şertên esaretê de bibe mixatib li dijê dewleta Tirk.

Ji ber ku Kongra Gel di bin dagiriya dewleta Tirk da ye, hem jî misyona xwe winda kiriye, dive ji dewrê derkeve. Heta ku Kongra Gel neyê derbaskirin(aşilmadan) gelê Kurd nikare bibe xwedî îrade û nunerên xwe derîne ku bibin alternatifa çareseriyê. Kongra Gel buye wek mezhebeki (sekt) ku hemû taybetiyên xwe yên guhertinê winda kirine. Yanî rêvebiriya wî buye wek şêxên ku tu rexne û şik li çalakiyên wan nayên kirin. Sêr (tilsim)a PKK´ê ji hêla Ocalan ve hatiye têkçûn û ji hêla dewleta Tirk ve jî deşifrekirin.

Tu xeterî tê de nîne ku sistema PKK were deşifrekirin û rayedarên wê werin tecritkirin. Ji ber ku serokatiya PKKê vê tiştê li ber rayedarên dewletê bi cih haniye. Bes gelê Kurd tenê maye ku rewşa rayedar û serokê PKKê nizane. Ji ber ku gelê Kurd rewşa Kongra Gel ya dawî nizane, bi hestewarî destek û piştgiriya xwe didomîne. Piştgiriya ku gelê me dide Kongra Gel, pirsgirêka me çareser nake, girantir dike. Ji be ku Kongra Gel, ji bo talebên ne diyar, zarokên xwe yên leheng birê dike çiyayan û dike qurban ji bo serleşgeriya Tirkan.

Kongra Gel buye bar (yök) li pêşiya çareseriya pirsgirêka Kurd. Divê ku gelê Kurd ji vê sistema dogmatik (mezhebî) ku hunerê xwe yê çareseriyê winda kiriye rizgar bibe. Lema jî, divê rastîtiya Kongra Gel were eşkerakirin ku gelê me rastîtiya wan bibîne.

Ji ber xatirê hevaltiya berê em rexna li şexsan nakin, navên kesan nabêjin, lê belê divê ku em rewşa sistemê eşkera bikin û rolên rêvebiriya wan bînin ber çavan.

Tu nirx û mana wî nîne ku tiştên ku dewletên dagirker zanin, em ji gelê xwe veşêrin. Berpirsiyarî ki dîrokiye ku em van hîle û lîstokan ji gelê xwe re bêjin. Bi taybetî berpirsiyariya qadro û rêvebirên ku ji pêvajoya PKK ê tên, mecbûrin van rastiya bigihijînin gelê me. Em nikarên hêvîbin ku yekê din ji me re karê me bike. Ev tiştek exlaqî nine. Vî sistema ku buye bar li ser milên gelê me, dive were berterafkirin.

Sistema Kongra Gel oligarşik (diktatorya komek biçûk) e. Du kom hene di rêvebiriya Kongra Gel de. Yek, koma Enqerê; ku vana xwedî biryarin û koma ku ji hêla qadroyên ku ji geriila teşkil dibe ye. Ev koma dawî, karê çalakiyan dikin. Dawî jî, ji bo ku karibin rengekî sivîl bidin rêvebiriyê, çend kes ji KNKê daxilê nava xwe kirin. Ji ber temsîl (nunerî) a wan ya çînî û nêrînên wan, mirov kare rêvebiriya Kongra Gel bike du kom. Koma Enqerê û kesên ku ji hêla dewletê ve di zindanan da hatine terbiye kirin, dawî hatine berdan; ku vana mihafazakar, çepgirên dogmatik (mezhebî)in û koma dinê ku ji qadroyên pêvajoya berê, nîv feodal+burjuva ne; ku vana jî gerillayên berê û kesên ku ji KNKê hatine.

Taybetiya koma Enqerê ew e, ku sih sal e di nav a tekoşîna rizgariya Kurdistan da ne, lê ji rihê welatparêziyê dûr, şexsiyeteki şoreşgerî ya ne zelal serdest e. Taybetiyên welatparêziyê ya koma Enqerê nînin. Divê hezar şahid lazimbin ji bo ku mirov karibe ji van mirovan re bêje Kurd, welatparêz. Endamên Konseya Serokatiyê û lijna navendî hen e, ku bi hezaran xortên Başûrê Biçûk, Rojhilat û Başûrê mezin fêrê Tirkiya Stenbol ê kirin e, ê xwe fêrê Kurdî nekirin e. Tu elaqa Kurdî pê nîne ku mirov nasyonalist e, an jî enternasyonalist e. Ziman, pîvana herî giringiya welatparêziyê ye. Tiştek dîrokî û trajik-komik e ku van kesan sih sale qedera gelê Kurd di destên xwe de digrin, li hemberê hemû ceza û ikazan di ber xwe didin ku bi Kurdî qise nekin. Ji ber ku mirov nikare bêj e di aqilê van a de kêmayî ku bi înat naxwazin bi Kurdi biaxifin, mirov kare bêje ev helwesta wan bi zanayi û tercih e. An ji diviya bû van a, ji şerma ba jî xwe fêrê Kurdî bikira.

Taybetiya vê komê; yek Tirk-paşê buye Ermenî- û yên din ku Kurdin, di mekanizma asimilasyona dewleta Tirk de derbas bûne. Ji hêla ruhî bêtir nêzî Tirkan in ku mirov miqayese bike li Kurda. Axaftin, xew, xeyal û fikrên wan bi Tirkî ne. Jiyan a wan ya rojane, hal û hereketên wan pir bi eşkera nîşan dide ku van a çawa asimilasiyonê pejirandin e.

Ji ber parçebûna (dejenere) sexsiyeta xwe, koma Enqerê, hestên wan nemaye ji pirsgirêka Kurd û Kurdistan ê, li parçên din. Problema koma Enqerê, ku buye sedem çima van kesa nikarin bibin çareser ji pirsa Kurdi re, vana asimile bûne, ji rastiya kurditiye dûrketine. Şer û nakokiyen ku di navbera rêxistinên Kurda de rû didan, berhemên vê komê ye. Dîsa ku Kongra Gel ketiye pey dûvê komên biçûk yên çepgir, van hevalan berpirsin ji vê buyerê. Vê komê (koma Enqerê) ku li hemberê dewleta Tirk qet çalakiyên berçav nekirine, dema ku dor dihat ser PDK, an jî YNKê, wek gayên ku sor bibînin bi hêrs êriş û hereşe dikir.

Koma Enqerê; çepgirên Tirkan yên marjinal ku xwe di nava PKK ê de bi cih kirin e. Vê nexweşiya çepên Tirka ji hêla van hevalan de ketiye nav PKKê û buye sedem ku PKK buye rêxistinek mezhebî, terîqatî. Çawa ku dewletê van kesan (çepgirên Tirk) xadim kir û wan derveyê iktidarê hîşt, hinek hevalên me jî bi van hîle û dolaban PKKê ji armancên xwe yê siyasî dûrxistin û rêxistinê kirin partiya mirûdan. Koma Enqerê dervê peyvên kevn yê ku bersiva demê nikarin bidin, tiştek wan nemaye. Bes peyvên ideolojik yên kevnin, ku vana jî tu ihtiram û nirx nabînin di raya giştî de. Van kesan di destkewtiyên gelê Kurd de, ked û xebata wan nîne, lê belê sedemin ku ev roj PKK ketiye bin bandora çepên Tirk yên marjinal û dûrê stratejiya xwe ya netewî ketiye. Di parastina sistema PKKê ya anti demokratik û astengbûna li dijê hewlên ku PKK bê guhertin koma Enqerê rolekî girîng digre. Koma Enqere, ne bes dûre welatparêziyê ye, ew çavkaniyên nêrînên antî demokratik yên nava rêxistinê ne jî. Kesên ku di nava rêxistinê de metodên Stalinistî bi kar dianîn û sekter bûn dîsa ev kom bûn.

Yek tiştek hebû ku koma Enqerê tê de serkeftî bû, ew jî, çi bixwestana karibû bikira di nava rêxistinê de. Vê koma hanê, ku di xebatên siyasî û leşgerî de qet berhem nedidan, quwet û hêza xwe dida ser perwerdekirin û bi cihkirina mirova di nava rêxistinê de, da ku çawa karibin tahakuma xwe bê sînor bikin. Qadroyên ku ji hêla wan de dihat perwerdekirin, ew jî wek wan pirxeber, tembel û ji xwe re dikir kar, ka çawa li ser keda hevalên xwe rûnin. Vê komê tu eman ne didan kesê ku bi wan re biketiya nakokiyî. Tomet û sûcen bêbinî liwan dihat kirin û dawî jî dihat tesfiyekirin. Vê komê bibû dezgeha ku mirovan xerc dike.

Rolê herî kirêt ku koma Enqerê di nav a PKKê de bi cih hanî ew jî; kuştinên, înfazên nava rêxistinê ne. Di salên ku çûn de bi sedan qadro û şervan ji hêla vê komê de bê sebeb û guneh hatin kuştin. Ji bo mirov karibe pêşiya van kuştinên bê mane bigre, rêxistinê biryara kuştinên nava rêxistinê qedexe kir. Lê belê ev kom bi metod û komployên nuh neîştin ku ev tişt bisekine. Gelek mirov hatin kuşstin bê ku kes berpirsiyariyê bigre ser xwe. Nasir, Gulan, Faik û bi dehan şervanên din, tevlî ku biryara rêxistinê hebû ku kuştin qedexeye, bi hezar hîle û dolaban hatin tesfiyekirin, yanî hatin kuştin.

Koma Enqerê; PKKê kir dîlê dogmatizma ideolojik, ku bu sedem PKK nikaribû bikeve cihê xwe di nava kada politik de bigre. Hîle+dolap, nakokiyên nava PKKê, sexsiyetên tehripkirî ku di nava rêxistinê de rû dan, berhemên ev koma ye. Dîsa ev kome ku xwest PKKê bikarbînin ji bo ku bigihijin armancên xwe yên krêt, bi berdêla ku PKKê ji dinê tecrit bikin. Bi siyaseta xwe ya çewt, di helbijartinên tifaqan de, şaşiyên girîng kirin û bûn sedem ku dijminên Kurdan zêde kirin. Herwiha, dîsa koma Enqerê ye ku PKKê hanîn rewşekî ku; herkesî dixwest pê bilîze, gor berjewendiyên xwe bi kar bîne. Kesên ku karê paratikî, çalakî dikin ku van kesan ji gerilla hatine û beşekî jî ji KNKê transfer bûne, di nav a Kongra Gel de tu giraniya wan nîne. Gerillayên ku di dema şer de çalak bûn û şer dimeşandin, mimkin nîne ku ev roj vana desthilatî bigrin û karibin xeta Kongra Gel ya ideolojik+politik tayin bikin. Ne hunerên van kesan yê ideolojik+politik têr dike, ne jî desthilatdariya wan rê dide.

Rêvebirên sivil yên ku ji pêvajoya KNKê tên, di nava Kongra Gel de rolekî wan girîng nîne. Lê belê nayê wê watê ku tu rolê wan di hîle û entrîqayê di nava Kongra Gel de nîne. Lê mixabin van hevalên ku ji KNKê hatin, hemû gemarî, qilêrî, derew, fesadî û tevlîheviyê di demekî kurt (kin), yek sa, de di nava Kongra Gel de bi cih kirin. Bi taybetî serok û cihgirê serokê Kongra Gel ji xwe re kirin kar ku medodên eşîrî; mirovan li hemberê hevdu sorkirin, derew û fesadiyan bibe tiştek rojane di jiyana Kongra Gel de. Van herdu mirovan rolê pîrejinên ku heft gundan berahev didin bi cih anîn. Di pêvajoya amadekirina kongrê de, van mirovan hatin ber me û xwestin bi mer e li dijê koma mihefazakar helwest daînin. Lê dawî em agahdar bûn ku pêşniyar ki wisa ji wan re ji birine ku li hemberê me, jo bo ku me tesfiye bikin, xwestine, hevkarî bikin. Em nizanin ka koma mihefazakar çi j iwan re gotine, lê tiştên ku pratîk xwiya dide kirin, mirov texmîn dike ji bo tesfiya me bi hev kirine. Lê belê mej i van mirovan re got û wan îkaz kir:” mimkine ku nakokiyên me bi van hevalan re hebin, lê tiştên ku dervê exlaqê me be, em bi kar naînin û win jî dest ji metodê eşîrîbikşînin û rênedin ku di nava Kongra Gel de belav bibe”. Eger ku me wek van herdu mirovan helwest bigirtan dê şer dest pêkira û gelek xwîn bihatan rijîn di navbera me û Kongra Gel de.

Wan kesên ku ji KNKê hatine nav Kongra Gel baş nayên nasîn. Lê belê em zanin ku serok û cihgirê serokê Kongra Gel ji şexsiyetek rûniştî dûr, xwedî entriqa û dolabanin. Serok û cihgirê serokê Kongra Gel bi ti rengî wijdanê wan teng na be kul i ser nirx û degerên Tekoşîna Rizgariya Kurd rûniştine û diserifînin. Serokê Kongra Gel, piştî ku serokê PKKê hate girtin, ji PDKê re namekî birê dike û dibêje, ”Apo hatiye girtin, ji xwe ez jî ji malbatekî ku ji nêzî PDKê me. Alîkarî bidin min, em îşê PKKê temam bikin”. Lê PDK nayê xapandin û dibejin ku, ” kesên ku ixanetê bi hevalên xwe re bi ke, kare bi me jî bike”, bi vî hawaî pêşniyara wan red dikin. Ji qewlê serokê PKKê van mirovan xwedî wisa sexsiyetin ku divê mirov teneke bi dûv wan ve girêde û bera her çar kolanên welêt de. Vana wek qijnikên ku bi ked û destkewtiyên Tevgera rizgariya Kurd dijîn.

Nayê qebûlkirin Tevgera Rizgariya Kurd ku, bi xwîn û keda deh hezaran gerillan hatiye vê pêvajoyê, ji hêla taxima van diz derewçînan ve bê talankirin. Divê trajediya nigek zû bi dawî bê. Sedemê yekem ku em ji Kongra Gel qetiyan, ew bû ku rêvebiriya Kongra Gel ketibu nav dest û lepên van şexsên (bê şexsiyet) ku ji hemû nirx û degeran dûrbûn.