Welatparez.com 

Em hevdû nasnakin, me hev nedîtiye jî, belkî te nave min bihîstibe û min jî yê te, lê ew ne girînge. Dema mirov dil û armancên xwe dike yek, dema mirov ji bo yek daxwazê têdikoşe pêwîst nake mirov hevdû bibîne.

Dema ku berî dû rojan min nûçeya revandina te xwend, ez ketim nava keftelefteke mezin. Min rêkxistina xwe ya berê baş nas dikir û min dizanîbû ku kurd tev bibin yek û li dijî vê hovîtiyê derkevin jî ewê qîmetê qirûşekî nedin nerazîbûna wan. Min xwest vê carê ez serî li saziyên navnetewî bidim û bihêlim ku ew li dijî van êrîşên nemirovane derkevin. Min xwe bi riya mail an gihande navenda Amnesty Internacional ya London û min di derbarê revandina te de ew agahdar kirin. Berpirsyarê navenda Londonê birêz J. Logan dest bi hewldanan kir, lê dema ku dijberên mirov çeteyên xwefiroş bin dest û lingên saziyên navnetewî jî têne girêdan û ew n! ema dizanin ka serî li kê an jî kuderê bidin. Her wiha ji ber ku tu hemwelatiyê Kanada bû, hinek hevalan balyozxaneya Kanada agahdar kirin û ji wan xwestin ku ew tiştekî bikin. Me nizanîbû ka em wekî din çi bikin. Ez bixwe mabûm girêdayî compyuterê û xebera ku ji Amnesty were. Lê tu dizanî xeberên nexweş zû tên.