Welatparez.com 

Önemli bir çağın eşiğinde bulunuyoruz. Dünya ileri bir adım atıp önceki şeklinin dışına çıkıyor. Ve dünyanın yeni bir şekil kazandığı bir zamanda yaşıyoruz. Şimdiye kadar ki görüş ve kavramlar yığını artık günümüzü anlatmakta çok yetersiz kalmaktadır. Bugüne kadar dünyayı birleştiren bağlar çözülüyor. Adeta bir düş resmi gibi dağılıyor. Dünya her yönüyle yeni bir çıkışa hazırlanıyor. Bu büyük çıkışta muhtaç olduğumuz yeni bir paradigma, yani gerçekliğin yeni bir tasarımı ve algılamasıdır. Bunun için yapılması gereken herşeyden önce kendimizi daha önce ele aldığımız değerlendirme ve tanımlamaların dışına çıkaracak gücü ve cesareti bulmaktır. Bu gücü ve cesareti gösteremeyenler açıkça sınıfta kalacaklardır. PKK "Kongra-gel" uzun bir süredir sancılı ve sıkıntılı bir süreci yaşamaktadır. Kongra-gel'in yaşadığı bu sarsıntının temelini ve özünü eğer kavramak istiyorsak, tamda bu değişim-dönüşüm sürecinde kendisinde bu gücü ve cesareti bulamamasındadır. Çünkü biliyoruz ki gücü ve cesareti olmayanların değişim ve dönüşüme güçleride yoktur. Bu değişim ve dönüşüm bu süreci onaylayıp, bu sürece uygun bazı kavramları eski vitrinine koyarak olmamaktır. Bu değişim emirlerle, talimatlarla vb. gerçekleşmemektedir. Eğer Kongra-gel içine girdiğimiz çağda etkili bir güç olmak istiyorsa yapılması gereken geçmişin hayalet ordularını yardıma çağırmak, geçmişe ağıtlar dizmek değildir.

Yapılması gereken geçmişin köklü bir sorgulanması ve geçmişin ideolojik, politik-siyasi değerlerinden kopuştur. Bu kopuş PKK "Kongra-gel" yöneticilerinin çokça belirttikleri ve arkasına gizlenerek mücadele yürüttükleri inkarcılık ve benzeri kavramlarla hiçbir ilgisi yoktur. Asıl inkarcılık Kürt halkının tarihte ilk defa yakaladığı bu geleceğe dair umutlarının geçmişe gömülerek yokedilmesidir. Geçmişe sığınmak geçmişin anılarıyla yaşamak Kürt halkının yaşadığı sorunlara yabancılaşmaktır. En fazlada PKK literatüründe kullanılan inkarcılık ve yabancılaşma, PKK'nin kendisi etrafında yaşanmaktadır. Bugün PKK "Kongra-gel" Kürt halkının sorunlarına özlemlerine, acılarına, sıkıntılarına, beklentilerine, vb. giderek yabancılaşmaktadır. Çok acı ama geçek olan birşeyde PKK'nin Kürt halkının organik gerçekleriyle bağını ve yönünü kaybetmesidir. Hayatın temel gerçekleriyle bağını kaybeden (çokça cılız olan) bir haraketin bir halkın beklentilerine cevap vermesi mümkün görünmüyor.

PKK, eğer binlerce şehidin anısına bağlı kalacaksa bunun yolu şu anda izlediği yol değildir. Anılara ve değerlere, özgürlük değerlerine bağlılık geçmişe sığınmak ve burada kaskatı kesilmek değildir. Özgürlük mücadelesini bir adım daha geleceğe taşımak için herşeyden önce yaşamın temel gerçekleriyle uyum sağlayacak bir yapıya kavuşulması ve geçmişle gelecek arasında bir denge kurmasıyla mümkündür. Geçmişin ezici ağırlığı ile geleceğin cesur yenileri arasındaki bu mücadele maratonunda kimilerinin yarışı kazanmak için mücadele ettiği, pek çok kişinin kulvarda kalmaya çabaladığı, bir kısmının aranın açılması ve kendi hallerine bırakılmakta duydukları korkuyu ifade ettiği, kimilerininde bol bol toz yuttuğu, tükenerek, yarışı bıraktığı görülür.

PKK bu yarışta bol bol toz yutmak ve giderek gücünü tüketmek istemiyorsa, kendisine yukarıda çok kısaca belirttiğim gerçekler temelinde cesurca yönelmekten başka çare kalmıyor.